In 1755 trouwt Joannes Van Rompaeij – de overgrootvader van mijn betovergrootvader – met Joanna Van den Broeck. Hij is geboren in Heist-op-den-Berg en zij is van Baal, waar de inzegening dus plaatsvindt. De vicaris noteert netjes in het huwelijksregister:
Op 7 november 1755 sloten het huwelijk met dispensatie van de huwelijksbannen: Jo(ann)es Van Rompaij en Joanna Van den Broeck ten overstaan van mij en van de getuigen Petrus van den Broeck en Adrianus de Cock.
Hun eerste kind wordt … 8 maanden later in Betekom geboren, de volgende vier kinderen (1758-1765) in Baal, en de laatste vier (1768-1776) in Begijnendijk.
Verhuist het koppel dus van Baal naar buurgemeente Begijnendijk? Nee, ze wonen daar al die tijd gewoon al. Alleen krijgt de Begijnendijkse kapel pas eind 1766 zijn eigen pastoor, die enkele maanden later ook de toestemming krijgt om er de borelingen te dopen. Tot die tijd gebeurt dat door de vicaris van Baal (een hulpparochie van Aarschot). Vandaar de schijnbare switch van geboorteplaats.
Dit is Joannes’ handtekening onder een van de geboorteaktes van zijn kinderen:
Overigens wordt Joannes’ laatste kind bijna 2 maanden na zijn overlijden (1775) geboren. Hij geniet aanzien, want wordt als allereerste ín de Begijnendijkse kapel begraven. De pastoor van de Aarschotse parochie, waaronder de kapel valt, geeft hiervoor zijn toestemming. Opmerkelijk, want het Begijnendijkse overlijdensregister start pas – min of meer noodgedwongen – in september 1783. Dan laten op 2 maanden tijd liefst 20 Begijnendijkenaars het leven aan de ‘rode loop’ (dysenterie, bloederige diarree). Om het besmettingsgevaar bij het overbrengen naar de kerk en het kerkhof van Aarschot te voorkomen, mogen die op het eigen kerkhof worden begraven. En dat blijft vanaf dan zo.
Toen ik zowat veertig jaar geleden met de stamboom begon, was van het internet nog geen sprake. Tijdens het schier eindeloze voorbijschuiven van de microfilms viel m’n oog op een afgescheurd papierstukje in de vouw van het parochieregister:
Op de tweeëntwintigste december (1775) is gestorven en de volgende dag bijgezet in de kapel: joannes van rompaij uit Heist, ongeveer 54 jaar oud, bij leven de echtgenoot van joanna van den broek.
Joanna hertrouwt noodgedwongen met ene André Van De Wauwer. Die vermeldt haar overlijdensakte in 1811 ook, naast de naam van haar zoon Jacobus, die haar overlijden komt aangeven. Omdat de Fransen hier dan de plak zwaaien, heet hij ‘Jacques’ in de in het Frans opgestelde akte van de Burgerlijke Stand:
In deze akte zijn de puntjes op de ‘y’ intussen al weggevallen. En wanneer vervolgens zijn kinderen geboren worden, evolueert de familienaam verder naar ‘Van Rompuy’.
